ღ♥ღ♥ღ♥ღ♥ღ در قلب من همیشهღ♥ღ♥ღ♥ღ♥ღ

فریاد عشق

تنهایی.........

صدای سبز شدن باورت را در زیر چتر باران گوش می کنم تا در کرانه

آبی ذهنم لنگر بیندازی هنگامی که بوی تنهایی حجم شب هایم را پر می کند

تو را در ابتدای جاده های یقین انتظار می بینم آنگاه روحم را به صبح

منتقل می کنم. از دریچه ذهنم پر میدهم صدای گامهای نرمت را در میان

قفس شطرنجی دلم جای میدهم و نسیم ناب تو را در متن بوته های عشق

حس می کنم.

آه چه زیباست یاد تو چه دیدنی است امید بودنت در آینه تنهایی ام.

<< در شبان غم تنهایی خویش

عاشق چشم سخن گوی توام>>

آخرین تکه قلبم را به پروانه ای دادم که رنگ پرهایش

سوی دیدن را از من گرفت, به او دادم چون از تمامی

چیزهای دور و برم پاکتر بود ,حتی آبی تر از حوض آبی خونه ی تنهاییم....

عشق زیباست و زیباتر از آن وجود توست.

پس هزاران گل زیبا فدای بودنت...

امشب قاصدک خیالم را فوت کرده ام

دیدمش

به سوی آسمان رفت

ماه را پشت سر می گذارد

و کهکشانها را رد خواهد کرد

چشم انتظار باش!

نشانی تو را به او داده ام.

به او خوب گوش کن

به تو خواهد گفت که چه اندازه دوستت دارم

از دختر مهاجر برایم بگو.......

او که میان

دوست داشتن و رسم زمانه

می باید یکی را

انتخاب کرد. و او عشق را برگزید........

و ایمان به عشق

در او جانی تازه دمید

تا با آنکه دوستش دارد بایستد و یکی شود.

عشق یعنی....

قلب من تقدیم چشمان تو شد

عشق یعنی تا ابد آبی شدن

عشق یعنی لحظه ای بارانی و

لحظه ای شفاف ومهتابی شدن

عشق یعنی لذت یک آرزو

عشق یعنی یک بلای ماندگار

عشق یعنی هدیه ای از آسمان

عشق یعنی یک صفای سازگار

عشق یعنی با وجود زندگی

دور از آداب مردم زیستن

عشق یعنی لحظه ای خندیدن و

سال اشک ندامت ریختن

عشق یعنی زنگ تکرار نگاه

عشق یعنی لحظه ای زیبا شدن

عشق یعنی قطره بودن سوختن

عشق یعنی یک راهی دریا شدن

وقتی که من.......

وقتي که من عاشق شدم ....

شيطان به نامم سجده کرد....

ادم زميني تر شد و عالم به ادم سجده کرد....

من بودم و چشمان تو....

نه آتشي و نه گلي....

چيزي نميدانم از اين ديوانگي و عاقلی .......

مهربانی ممنوع

مهربانی ممنوع !
دست سوزنده مشتاقت را
در نهانخانه جیبت بگذار
تا کهپایبند نباشی به کسی دست بدهی
خارهایی هستند که ز سر پنجه دوست, با سرانگشتانت میجنگند
دوستی مسخره است
مهربانی ممنوع !
و تو ای دوست ترین
در نهانخانه جیبت بگذار و دست سوزنده مشتاقت را
من و تو
باید از سلسله بایدها, دستهامان رازنجیر کنیم
با زبان دگران لحظه هامان را تفسیر کنیم
و نگوئیم که بازیگر یکقصه معتبریم
کاش میدانستی
که نباید حس کرد,که نباید دل بست
در فضایی که پراز همهمه آدمهاست
من گرفتارترین تنهایم, تو گرفتارترین
دل ما بسته وابستگیاست
قصه ماندن ما, طرح یک خستگی است؟!...

عشق یعنی دچار

یک نفر رفت و یک نفر جا ماند

یک نفر تا همیشه تنها ماند

طرحی از بغض من کشید و گذشت

مزه ی عشق را چشید و گذشت

طعم تلخ گلایه کردن را

طعم شیرین دل سپردن را

ای شب از گرمی نگاهت پر

روسری سبز گل گلی چادر

در نگاهت غمی ترک خورده

نکته ی مبهمی ترک خورده

من پرم از خیالتان بانو

از جواب سوالتان بانو

روزها یک نفر کنارم بود

گوشه ی چشمی از بهارم بود

او که در مرگ دست و پا می زد

گاهگاهی سری به ما می زد

با نگاهی که شب مسافر بود

مرگ راس دقیقه حاضر بود

بر لب کوچه خنده ساکت شد

مرگ آمد پرنده ساکت شد

سهم پروانه باز آتش شد

خاطر غنچه ها مشوش شد

مرگ آمد شکنجه ای دیگر

بر گلو زخم پنجه ای دیگر

هرچه گلبرگ تازه بود درید

پلک چشم چپم دوباره پرید

من که سرخورده بودم از پائیز

جان به در برده بودم از پائیز

گاهی از فرط درد می گریم

بی صدا مثل مرد می گریم

بهترین بخش خاطراتم مرد

برخلاف تصوراتم مرد

زندگی همچنان ولی جاری ست

گرچه مثل چهاردیواری ست

یک نفر رفت و یک نفر جا ماند

یک نفر تا همیشه تنها ماند

فقط کسی معنی دل تنگی را درک می کند

که طعم وابستگی را چشیده باشد

پس هیچوقت به کسی وابسته نشو

که سر انجام آن وابستگی دلتنگیست

آرزویم این است که یک روز فقط یک روز

توبرای من باشی

و بتوانم دست های گرمت را در دستانم بگیرم

تا شاید یخ دستان سرد و کبودم شکسته شود

بتوانم سرم را روی شانه هایت بگذارم

و هر لحظه بر آنها بوسه بزنم

ای کاش

اشکهایم با دست های مهربان تو پاک می شد

اما تو هیچ وقت نتوانستی باور کنی

قلبی که غرورش شکسته در انتظار توست

در مقابل تو غرور معنا ندارد

نتوانستی باور کنی که دو چشم بی تاب من

که هر لحظه انتظار طلوع نگاه تو را می کشند

و ندانستی که دست هایم فقط

به دنبال گرمی دست های تو می گردند

سراپای وجود تو همه خوبیست

و همین است که مرا آزار می دهد

تو خوبی اما من تو را ندارم

بیا و با نگاه چشمان زیبایت زندگی را به من برگردان

برگرد مگذار دوباره تنها شدن را تجربه کنم...

منو در گیر خودت کن تا جهانم زیر و روشه

تا سکوت هر شب من با حجومت روبروشه
بی هوا بدون مقصد سمت طوفان تو میرم
    منو در گیر خودت کن تا که آرامش بگیرم
با خیال تو هنوزم مثل هر روز و همیشه
   هر شب حافظه من پر تصویر تو میشه
   با من غریبگی نکن با من که درگیر توام
   چشماتو از من بر ندارمن مات تصویر توام

با من غریبگی نکن با من که درگیر توام
   چشماتو از من بر ندارمن مات تصویر توام
تو همینجایی همیشه با تو شب شکل یه رویاست
آخرین نقطه دنیا تو جهان من همین جاست
تو همین جایی و هر روز من به تنهایی دچارم
منو نزدیک خودم کن تا تو رو یادم بیارم

به درخواست دل...

اسمان چشم هایم مال تو

اشکهای جانگدازت مال من

خنده های دلگشایم مال تو

بی قراری درد رنجت مال من

باغ سر سبز خیالم مال تو

دشت غمناک وجودت مال من

خندهای وقت وصلم مال تو

انتظار و صبر و هجران مال من

rozen/n130klvo.gif

گل براي عشق مي درخشد.

عشق....

عشق ويران كردن خويشتن است.

عشق دق الباب نمی كند

مودب نيست

حرف شنو نيست

درس خوانده نيست

درويش نيست

حسابگر نيست

مطيع نيست

عشق ديواررا باور نمی كند

كوه را باور نمی كند

زخم دهان باز كرده را باور نمی كند

مرگ را باور نمی كند

عشق تنها یار را باور دارد

Life without friendship…

Is like the dawn without the sun

Life without friendship…

Is like the sky without the moon

When the evening has begun.

Life without friendship…

Is like a rose without rain.

Life without friendship…

Just wouldn't be the same.

Life without friendship…

Is like a ship without sea.

Life without friendship…

Just could not be

Without a friend... like you for me.

Cannot imagine Life without

your friendship!!

TinyPic image

بیماری دل

به عیادت صمیمیّت
در بیمارستان دل رفتم
بر روی در نوشته بود

خطر مرگ!
مبتلا به میکروب غربت

از پشت شیشه نگاهش کردم
چه لاغر شده بود و چه نحیف می نمود
دانستم که روز وداع نزدیک است

مُشتهایش را باز نمود
کف دستش
قطره های اشکم بود
که روزی به او بخشیدم

به چشمهایم دست کشیدم
خشک بودند

love

ای عشق

اگر میدانستم

اگر مي دانستم روزي ترا را از دست مي دهم،هيچ گاه به دست نمي آوردم ترا

اگر مي دانستم جدايي به اين حد تلخ است ، هيچ گاه دل به دوستي نمي بستم

اگر مي دانستم جدايي براي عشق است ، هيچ گاه عاشق نمي شدم

اگر مي دانستم سرانجام عاشقي چنين است هيچ گاه آغاز نمي کردم

یکی را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم

شاید شاید بخواند از نگاه من

که او را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز

نگاهم را نمی خواند

میون این همه دل ، همه جور و همه رنگ

یه دل ساده می خوام ، مثل آسمون یه رنگ

یه دل ساده می خوام ، یه دلی که دل باشه

میون این همه دل ، غیر آب و گل باشه

دل دریا ، دل رود

دل آبی ، دل آب

دل بی رنگ و ریا ، صاف و ساده بی نقاب

یه دل از همه جدا ، مثل آیینه دیدنی

قصه هاش شنیدنی ، همیشه شکستنی

سخت تنهایی راه

سخت بی همنفسی

چی میشد یه روز بیاد

اون که نیست مثل کسی

فراموش مکن

دو چيز را فراموش نكن : ياد خدا و ياد مرگ.

دو چيز را فراموش كن :

بدي ديگران در حق تو و خوبي تو در حق ديگران .

چهار چيز را نگه دار : گرسنگيت را سر سفره ديگران،

زبانت را در جمع ، دلت را سر نماز و

چشمت را در خانه دوست.

فراموش مکن

   عشق

   هر فكر و هر نفسم آغشته به توست

   با هر گام كه بر ميدارم عشقم پر شورتر مي شود، نازنين.



   تو دليل من براي زندگي هستي دليل تپش قلب من

   تو همه كس من هستي و تا ابد چنين ...



   اين كه چه مدت و چه قدر از يكديگر

    دور باشيم بي اهميت است

   عشق من كماكان از آ توست تا...عاشق تو خواهم بود

   به خاطر توست كه اينجام

    چه در روح چه در فكر چه در جسم و

   با ريختن قطره اشكي فرشته تو در كنارت خواهد بود.



   آن گاه كه در كنار مني دنيا جاي بهتري است

   و در نبود تو تيره و تاريك است.



   عشق بافتن جامه اي است كه تارو پودش

    رشته هايي از قلب ماست

   عشق ساختن خانه اي است از جنس مهرباني.

We born….……….. to live

We live……..…….. to love

We love………… to suffer

We suffer………….. to die



رفته بودند جواب بياورند.

         و آن روز...

                    استاد رياضي، نمي‌خواست حرف بزند.

                                          انگار از اين همه معادلات و نامعادلات دلش گرفته بود...

از زندگي

          چند سکوت که گذشت...

             نگاه آرام استاد را ديديم

                                        که در هياهوي آن طرف پنجره گم مي‌شد.

- رفته بودند جواب بياورند.

- رفته بودند جواب بياورند..!

آسمان ابري بود...

         و گياهي، آن طرف تر

                 نماز باران مي‌خواند..!

                       و مي‌شد ميان گير و دار ابر و گياه

                                 عشق را لمس کرد

بنام خداوند جان آفرین

حکیم سخن برزبان آفرین

بهار همیشگی من

باتقدیم بهترین سلامها خدمتی دوستی عزیزم دوست داشتنم کی همیشه در قلب من ....

یک بار دیگر تو را با چهره ای به رنگ تازه سبزو به لطافت و طراوب قطرات شبنم بر روی گل می بینم دلم باز تازه می شود.....

ای کاش کی تو همیشه در پهلوی من باشی این آرزوای من هست..........

ای گل همیشه بهار

گل منسرخ و سفیدی ارغوانی                فراموش مکن تا زندگانی

گلی دیدم گلی در خواب دیدم        گلی تشنه میان آب دیدم

گلی تشنه میان آب چه باشد                که بی وفا را خواب دیدم

تمنا کردم که تو یار مه شی               همیشه یار و دلداری مه شی

                   شمع دور افتادام اینگونه خاموش مکن

                  هرچه دور افتادام اما فراموش مکن

                      دوستت دارم گل من

اي عــشـــق

، شكسته ايم، مشكن ما را

اينگونه به خاك ره ميفكن ما را

ما در تو به چشم دوستي مي بينيم

اي دوست مبين به چشم دشمن ما را



عشق يعني خون دل يعني جفا عشق يعني درد و دل

يعني صفا عشق يعني يك شهاب و يك سراب عشق

يعني يك سلام و يك جواب عشق يعني يك نگاه و يك

نياز عشق يعني عالمي راز و نياز



زدرد عشق توبا كس حكايتي كه نكردم چرا جفاي تو كم

شد؟   شكايتي كه نكردم !!!



عشق کليد شهر قلب است به شرط آنکه

قفل دلت هرز نباشد که با هر کليدي باز شود

انتظار

عشق یعنی انتظار و انتظار      عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی دیده بر در دوختن    عشق یعنی سر به در آویختن

عشق یعنی لحظه های ناب ناب        عشق یعنی بنده فرمان شدن

عشق یعنی گم شدن در کوی دوست   عشق یعنی یک تیمم یک نماز

عشق یعنی یک تبسم یک نگاه    عشق یعنی سوختن یا ساختن عشق یعنی همچو من شیدا شدن عشق یعنی پیش محبوبت بمیر عشق یعنی زندگی را بندگی

*********************************

در سکوت میتوان نگاه را معنا کرد

و آن را با عشق به دل پیوند زد

میتوان بهار را به دیدار برگهای خزان زده برد

و برای رازقی های امید از عطر دوست داشتن گفت

میخواهم سکوت کنم و تنها به حرف نگاهت گوش کنم

دوست دارم .... و بازهم دوست دارم